Çok şanslıyız ki Ayşe Kilimci gibi bir modern zaman Homeros’umuz var. Yoksa doğanın tılsımı otlar edebiyata, bu kadar zengin bir dil ve bilgiyle nasıl yansırdı! Kilimci’nin “Ot Var, Çiçek Var Sevdalığa Çare Var” kitabı, onlarca yıl öncenin eski İzmir mahallelerinde gezen otçu kadınların söyleyişiyle sesleniyor bize. O bir hikâye büyücüsü, çağdaş zaman Homeros’u... Kalemine doladığı hiçbir imge, onun sayfalar dolusu su gibi akıp giden, destanlara, şiirlere taş çıkartan anlatım yeteneğinden kurtulamaz. Üstelik de coşkun, çağıl çağıl fışkıran bir verimkârlıkla, yaşamı çoğaltan bir hikâyeci o. Ayşe Kilimci, sayısını kendisinin de bilmediği hikâyelerinde anlattıkça biz yaşamın dolambaçlı yollarında, girintilerinde, çıkıntılarında geziniyor, yeni yollar öğreniyoruz. Ayşe Kilimci şimdi de doğanın tılsımlı gücünü fısıldıyor bize. Dağda, kırda, bayırda, tarlada, bahçede fışkıran envai çeşit otun anasını, atasını, sofralarımızda aldığı yeri ve şekli, şifasını anlatıyor. Kilimci’nin...
Edebiyat, sanat, hayat... Duygu Özsüphandağ Yayman